Garip Yollar Şiiri - Zihni Derin

GARİP YOLLAR
​Yine duman çöktü, morca bellere
Gönül bir kuş gibi, düştü yollara
Sırrımı vermedim, esen yellere
Yüreğimde yanan, nardır efendim

​Bozkırın tozuna, belendi tenim
Umut bir rüyadır, özlem kefenim
Sılayı ararken, bitti nefesim
Menzilim her gece, dardır efendim

​Asırlık çınarlar, boyun bükünce
Yalnızlık gömleğin, cana dikince
Gözümün yaşını, yere dökünce
Gönül boran içinde, kar dır efendim

​Hangi yol çıkar ki, dostun bağına
Vurulur mu mühür, aşkın dağına
Takıldım feleğin, kör tuzağına
Dünya artık bana, dar dır efendim

​Gidiyorum ama, izim silinmez
Garip ölenlerin, hali bilinmez
Bu gurbet elinden, geri gelinmez
Sönmeyen içimde, nardır efendim

​Vadesi dolanlar, göçünü yükler
Mezar başında bir, ana yol bekler
Kavuşmak mahşere, kaldı yürekler
Yolun sonu kara, yer dir efendim
Yazan şair:Zihni DERİN
01.02.2026