Garip dünyada Şiiri - Hüseyin Özçelik

Gece ve gündüz dünya düzeni
Kimsesiz olan garip dünyada
Çok olur yoksulu çoktur üzeni
Kimsesiz olan garip dünyada

Kalmaz ki güzellik kalmaz neşesi
Bir sessiz köy var dört bir köşesi
Dolup taşıyor bak var endişesi
Kimsesiz olan garip dünyada

Gariptir buranın kuşları garip
Baharı yazı aah kışları garip
Dolu,ları garip boş ları garip
Kimsesiz olan garip dünyada

İnsanla güzeldir dağlar ve ova
İnsanlar göç etmiş değişti hava
Kimseler çıkmaz şimdi yaylaya
Kimsesiz olan garip dünyada

Boyun,lar bükülmüş sessizlik orda
Kimsesi olmayan kalmış ortada
İnsanlar yaşardı ya şimdi burada
Kimsesiz olan garip dünyada

Hüseyin'im yoktur eski güzellik
Hayat olmayınca kalmaz özellik
Çok sessiz ötüyor dağında keklik
Kimsesiz olan garip dünyada

Kimsesi olmayan her yerde garip be dostum