Yalnız yaşıyordu garip köyünde,
Hastalık çökmüştü birden bedene,
Gelmez oldu artık kimse evine,
Üç gün önce ölmüş duyan olmadı.
Üç oğluyla vardı bir de tek kızı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bizler Kur'anın ve sünnet-i Resulullah'ın kudsi düsturlarından uzaklaştıkça uzaklaştık ve sonunda gavurlardan daha beter bir hale düştük. Bu bize dünyada Allah'ın verdiği peşin rüsvaylık azabıdır. Ahirette ise o düsturları ihlal edenler için elim ve devamlı bir azap vardır.
"BİZ SİZLER BİRBİRİNİZE İŞLERİNİZİ GÖRDÜRESİNİZ DİYE FARKLI KONUMLARDA YARATTIK."- Ayet-i kerime meali-
"KOMŞUSU AÇKEN TOK YATAN BİZDEN DEĞİLDİR!" -Hadis-i şerif meali-
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta