Gariban Emekli Şiiri - Hasan Muslu 2

Emekliysem gariban mıyım,
İkinci sınıf insan mıyım?
Siz sefa sürerken bugün,
Bu yurtta sığınmacı mıyım?

Emek kutsal derler idi,
Sözü mü kaldı, yalan mı bu?
Kendi yurdunda garip olan,
Kime gitsin, n’eylesin o?

Alnımın teri kurumadan,
Ömrüm geçti taş duvarlarda.
Bir maaşla sınanır oldum,
Saltanat var saraylarda.

Gençliğimi yola verdim,
Gün saydım kara kışlarda.
Bir lokmaya muhtaç olup,
Boynum büktüm akşamlarda.

Emek kutsal derler idi,
Sözü mü kaldı, yalan mı bu?
Kendi yurdunda garip olan,
Kime gitsin, n’eylesin o?

Soruyorum ey vicdanlar,
Bu düzene adalet derler.
Kendi evinde yabancı,
Hangi kitapta yazar, söyler?

Kul hakkıyla yol yürünmez,
Zulüm ile devlet durmaz.
Mazlum âhı yerde kalmaz,
Sanma ki hesap sorulmaz.

Gün gelir hesap kurulur,
Ne saray kalır ne taç.
Alın teriyle yaşayan,
Unutulmaz, silinmez iç.