Nazlıyı incittim incindim.
Ruhumdan bir tel koptu.
Ben ince düşündüm düştüm.
Yüreğimdeki el koptu
Hayatım dedim heyhat oldu
Yönde bizim,ayakta,yolda bizim.
Elbette sonuca katlanacağız.
İnsan derdi,insanlık derdi;SIZIM!
Gemi batarsa hepimiz batacağız.
Milyarlarca yıl aynı insan;NEFSİ!
Esip yağdı;boran oldu deli gönlüm
Kara bulutlar içine girdim bugün.
dünü,bu günü ne ki;tükendi zaman.
Kendi kendimi sorguya aldım bugün.
Bu doğru dediler,sormsdsn inandık
Oturdum sordum kendime
Can dedi tercihini yaptı
O kadar ısrar ettim yordum
Canı bağrına bastı can sattı
Zorladım tercih bir
Önce Allah sonra Karanfil
Kalktım sabah buruk bir halde.
Gönlüm üzgün kendim üzgünüm.
Soru işareti konuldu sorumuza.
Halbu ki ben ona vurgunum.
Sertlik dediler görmedim faydasını.
Çile bana çile bana
Karanfilimden düştü çile bana
Nazlım naz eder
Her gün çile bana
Gözlerine bakarım çile
Seçtim onu ben bile bile
İnsanlar tanır mısın çocuğum.
Melekleşir bazen uçar
Göklerde süzülür kuş misali
Tanıyamazsın zaman içinde kendinden geçer
İnsanları tanır mısın çocuğum
Güzellerin güzelini yakalar
Efkarlandı deli gönül
Bir sigara yak dedi
Şükret haline; bak aleme
Silkin; ayağa kalk dedi
Dünya yalan; bomboş.Ne beklersin
Ben insanım;
Yorguna hancı,mazluma durak
Hesabımız temiz,defterimiz ak
Dürüstlük şiar;riya uzak
Ben insanım;
Bir gün oldu gelmedin hala
Özlemin ayyuka çıktı be sevdiğim
Gözlerim yolda kaldı
Hasretin beni yaktı be sevdiğim
Kararsızlık hasretten de acı
Yüreğimde ince bir sancı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!