Gardaş Şiiri - Bünyamin Özen

Gardaş

Kırıktır kanadım eğri gezerim
Haktan ne gelirse boyun eğerim
Garibanlığın yanında ona yaverederim
Adı batsın alınyazım bumu gardaş

Takadım kalmadı eridim kurudum
Kör ettiler bilinmeyen yollarda yürüdüm
Kanrevan içinde arkalarında süründüm
Bekletilerim arzularım bunlar değil gardaş

Milletin ne malına ne suyuna göz koydum
Elimden geldiği kadar verdiğim sözde durdum
Doğruluğu gardaş bildim peşinden koştum
Hep engel koydular yoluma gardaş

Gözlerimden yaş yerıne kan akar
Çektiğim çilelerin şahidim olsun dağlar
Derdime ortak oldu dinlediğim şarkılar
Seslensemde sesimi duyan yok gardaş

Gül verdiğim yerden aldım dikeni
Dedilerki unut düşlediğin hayallerini
Ezdiler,vurdular yükseltmedim sesimi
İmdandıma yetişen kimsem yok gardaş

Bünyamin'im hasret kaldım mutluluğa
Yirmi yıl oldu sarılamadım ben ona
Bu günden sonrada sarılsam ne fayda
İşte bağrı yanık bir kulum gardaş