Ayyanı’nın Gölgesinde İlk Damla
Ayyan sabahı yutarken, garadut ağacı gövdesini yere saldı. Toprak, dutun dibine eğildi. İlk damla şurup, gölgeyle birlikte aktı. Bu damla, kuvvet değil — kuvetti.
Garadutun İçinden Gelen Yankı
Garadut konuşmazdı. Ama o sabah, şurup damlarken içinden bir ses çıktı:
“Ben dopin değilim, ben kıvının sıvı hâliyim.” Ayyanı başını eğdi. Kuvet macunu, şurubun gövdesinde mayalanmaya başladı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta