Soğuk, gar gece yarısı.
Çeşm-i siyahın, güller ülkesi.
İçim üşüyor, iğde ağaçlarının, buz tutmuş gölgesi.
Bekliyorum seni, demir bankların, kimsesizliğinde.
Gönlümün yorgunluğunda, buzdan sarkıtlar.
Canımın ücrasında, canıma sen batıyor.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta