Zarif ol, arif ol! arifi tanı,
Gani gönüllü, eli bol ol;
Saygıyla an atanı...
Okşa çocuk başını, düşkünü sırtında taşı
Kim bilebilir ki kimin tamdır imanı;
Ne cananı üz ne de canı...
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
kısa ve öz...
insan ol diyen harika bir çalışma...
saygılar değerli kaleminize...
yüreğiniz dert görmesin...
Yunusça bir şiirdi. Zarif olmak, arif olmak ve çocuk başını okşayabilmek bunlar iyi meziyetlerdir. Ayrıca şiirinize de güzellik katmış, güzel oluş. Eline saylık saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta