Bir annenin yavrusunu bağrından koparıp aldılar.
Otuz sene o anne, evlat hasretiyle yanar.
Karabağ diye özlem çekti.
Zulüm ve işkence ile karabağ halkına soykırım yaptılar.
Bir ana unutur mu evladını, güçlenen ana tutup elinden bağrına basıyor ve şimdi de zalim hesap soruyor.
Bu vatan bizim, tanklar dizilir, toplar gerilir. Allah'u ekber Allah'u ekber diye vurun yiğitlerim, vurun şahbazlarım bugün hak günüdür.
Hak alınır, verilmez. Her gün göz yaşı ile gezilmez
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta