Sana bir şiir yazmak dünyanın en zor işlerinden,
Beğenen pek olmayacak muhtemelen,
Anlayan sayısı ise iki elin parmaklarını geçemeyecek,
Ancak,
Anlatmak lazım seni,
Kimse anlamasa da,
Kimse dinlemese de,
Galatasarayın ne demek olduğunu anlatmak lazım.
Galatasaray demek üşüyen bir kediye sahip çıkmaktır Ankara ayazında,
Gölge vermektir bir köpeğe İstanbul sıcağında,
Ve hatta merhametin yanında,
Toplu halde savaşmak,
Çarpışmak,
Elimizden geleni yaptık diyebilmektir,
Avrupa'da,
Afrika'da,
Amerika'da,
Antartika dahil,
İnsanın olduğu her kara parçasında,
Bir yetimi güldürmek,
Bir mazlumu sevindirmek için oynamaktır.
Galatasaray demek,
Doğduğunda deden tarafından öğretilmiş bir destanı ezberden okumak,
Metinlerle,
Cüneytlerle,
Prekazilerle,
Devleri dize getirmek demektir.
Ve deden öldüğünde ise,
Cimbomun vefakar bakışlarıyla,
Sami Yen'in yıkık duvarlarında yankılanan bir sedayla,
Büyük kaptan elveda dercesine,
Hüznü kalbinde,
Elleri yüreğinde,
Basit bir takımdan üç yemesi,
Ellerini başının arasına alıp,
Ağlamasıydı belki de.
Galatasaray demek,
Tarihi yeni baştan yazarken,
Kalp kırmamaktır,
Geride adam bırakmamaktır.
Giden her sevgilinin ardından el sallarken söylediğimiz (Nevizade) ,
İstanbul'un maharetli elleri (İstiklal) ,
Metin'in gibi başı dik duran (Florya)
Ve her şeyin başlangıcı olan (Ali Sami Yen) ,
Koşarken yorulmasınlar,
Geride kalmasınlar diye,
Nasıl da, kalbimize almıştık onları.
Hatırlarsınız,
Hepiniz hatırlarsınız,
Metin olmaktır Galatasaray,
Sevenleri üzmeyelim baba deyip,
Toplanan paraları elinin tersiyle iterken,
"O daha vefalı" diyerek,
Giden sevgiliyi uğurlamaktır bu sevda.
Armanın peşinde ve özleminde,
Gittiğin yağmurla gelmektir kimi zaman da.
Üçlük atmak,
Smaç basmak,
Beş sıfırın ardından bir gol atıldığında acaba dedirtmek,
Üç atan şampiyonu Sami Yen'de korkutmak,
Madrid'e on bir kişi defans yaptırmak,
Kopenhag'ta on kişi sakat sakat oynamak,
Omzunu bantlamak,
"Haydi oğlum" nidalarıyla bütün vatanı tek yürek yapmak,
Üç atana beş atarız deyip atmak,
Ölüme gidilse gelecek taraftarlarla,
Sıfırın bilmem kaç derece altında,
İstanbul'da,
Fatih'in Avrupa'yı dize getirdiği topraklarda,
Fetih gibi mucizeler yaşamak,
Yaşatmaktır.
Biz başka takımlı olamayız dostlar,
Biz Galatasaraylıyız,
Ve biz,
O gün bu gündür,
Koşuyoruz,
Kıtalar bizi dizginleyemez,
Sözler kalbimizi kıramaz,
Bizim işimiz çok, başımız aşkın,
Biz toplu halde oynamalı,
Bize,
Dünyaya,
Dürüstlüğe yabancı olanları yenmeliyiz.
Çünkü her şeyin başlangıcı yine bir Yen'di.
Ahmet Murat IrmakKayıt Tarihi : 27.10.2014 20:03:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!