Galata Şiiri - Faruk Yaşa

İstanbul Üniversitesinden çıktım yola.
Öğrencilerimle bir hatıra olsun, kol kola.
Vereceğim Galata’nın gölgesinde bir mola.
O âşıktan başka büyük Âşık var m’ola?

Bir gün okunmuştu Hatt-ı Hümâyun bu parkta.
Ağaçlar şâhit olmuştu bu gökyüzünün altında.
Az kaldı Galata, yolum kavuşmamıza.

Aşkının kudreti gibi ihtişamlısın Galata.
Ne güzel bir manzarasın sen Sirkeci’den bakınca.
Yolum uzun olsa da yorulmam kavuşmak için sana.
Geliyorum sen gibi uzaktan bakmak için mâşukuma.

Ne kaldı şunun şurasında, köprünün üstündeyim.
Sana kavuşmak için suyun üstüne yürümekteyim.
Seni ben gibi severlerse üzülmekteyim.
Hezarfen gibi gökyüzünde süzülmekteyim.

Bu yoldan hiç gelmemiştim kapına.
Ne muhteşem bir görüntüyle çıktın karşıma.
Kız Kulesi neden sevmiş seni, anladım bakınca.
Kavuşamamak neymiş, öğrenmeye geldim ayaklarına.

Bulutlar şahit olsun, dinlemeye geldim seni.
Şu tepende uçan martıdan bile kıskandım seni.
Senin katından, senin gözünden görmek için sevdiğini.
Bu sıcakta bile dinmiyor ayaklarında insan seli.

Anlat haydi, durma, gölgendeyim artık.
Ben de sen gibiyim, içiyorum kahvemi, yüzüm asık.
Sabret diyorsun, biliyorum, ey büyük Âşık!
Aşkın için kıyâmdasın; anlıyorum seni daha iyi artık.