Sabah gün ışırken,
Güneşin doğacağı yerde,
Tepelere taç olmuş kızıllıklar.
Deniz gümüş bir çarşaf gibi
Sanki serilmiş önüme.
Yürüyorum ama nereye?
Sana kavuşmak umudu mu
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




foça'nın sokaklarını özletti bana şiiriniz,foça'nın ıssızlığını hatırlattı,ne kadar yalnız olduğumu hatırladım bir kez daha,şimdi foça'da olmak vardı,başka yerde yalnızlık çekilmez,kemirir yer insanı... çok güzel olmuş :''''( (
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta