Bir durulmanın arefesinde kopan fırtınalar ve savrulan karakterler ne çok şey anlatıyor akıl ve vicdanlara;
Fırtınada terkediyor bazen en sadık görünenler;
Fırtınada çelme atıyor bazen en güvendikleriniz;
Ardından yağacak yağmurdan ve rahmetten bi haber yenik düşüyor nefsine hiç ummadıklarınız;
Bazen fırtınalar iyidir, dimdik durabilmeyi, sağlamlığı ve samimi bağları test eder;
Zayıf karakterleri, samimi olmayan bağlılıkları, güce boyun eğenleri yıkar ve yok eder;
Bazen fırtınalar iyidir, devirir maskeleri, temizler gönül bahçelerini her türlü fazlalık ve iğretilerden;
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta