Yalnızlığa vurulan son fırça darbesi geldi.
Siniri gözlerinden okunuyordu;
Nefreti hala yalnızlığın içinde,
Kıpkırmızı bir kordu.
Sıcaklığı kendi yalnızlığında ruhunu yakıyor,
Bedeni yalnızlığa kin kusarken,
Ruhu çoktan umutsuzluğun kervanında;
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta