Firari Karşama Şiiri - Volkan Kara 2

Hayır hayır! Mavi değil kırmızı.
Bir kırmızı ki maviden maviye derinlemesine,
Masalların tutsak sakalları gibi kırmızı.
Öyle bir kırmızı ki sırtında örülmüşçesine.

Hayır mavi değil diyorum mavi olsa bir kere,
Güneşler ne taraftan doğar bilirsiniz.
Eski kalelere, hamamlara, kıraç çarşılara,
Gökyüzüne benzer yahut en azından biraz denize.
Olsa olsa geceyi sırmalayan bir karanlıktır
Aydınlıkla ötüşür sersefil ve delicesine.
Oysa titrek kaldırımları kendine âşık eden bir mavi,
Canlılığıyla ürperir, biraz korkak ama hep cüretkâr
Fakat mavi değil diyorum size işte
Mavi olsa tanırsınız su gibi ekmek gibi.

Hayır mavi olamaz kırmızı bu!
At izleri sürer, sürükler, öksürür geceleri
Koyu karmaşık rüyalar taşır terkisinde.
Yüzünde ay parçalanmış, gülkurusu
Dayanır ama nasıl, soğuk ve sızlayarak
Mezarlar kazar kursağında titrercesine.
Toprağın utancı yüklenmiştir sırtına
Sırtına, açlığın çatlamaları yüklenmiştir.
Beş yaşında bir çocuk taşır omuzlarında,
Hiç duymamış, görmemişçesine.