Göğsümde soğuyan nefesime karşılık ısınan umudum
Çöl çorak topraklara yol almış sulak bir bulutum,
Ahı vahından daha kurşunkar deli bir rüzgar
Neşesi diri pasif bir efkarla gelenlerim var
Gardını al gardiyan
Asaletin cesaretlendiği özgürlüğe firar var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta