Firak Yutkunuşları Şiiri - Ömer Altun 2

Gönlüm çehresinde siman hayal kırıklığı
Kırgın bahar ritüelleri sonrası
Demlendi çiy kokulu hazanlar
Düştükçe kor yangınlar göğsümün ahraz yanına
Zerre zerre nakşettim kalbini gönlümün dil çatlaklığına
Hasret eleminden fokurdayan okyanusları iliştirdim de kirpiklerim asumanına
Bulutluğuna buhar tuttuğumu bildin de
Yağmurum olup; katreni ziyan etmedin gönlümün kış vurmuş buğusuna...

Besmelesiz hasretler kondukça yaralarıma
Kırıldı göç mevsiminde turna kanatlarım...

Gönül heybemde sığdıramadığım ismine recm edildi ismim
Gözlerin ayetlerini örttükçe bakışlarımın fecrine
Döküldü vadiler boyu his his yapraklarım
Kurudu durdu da gönlüm ırmakları seni anlatmaktan
Sen kalbin sevda lisansına yek lahzalığına karmadın beni...

Tükendi mutlu sonlu masallar
Asrı firak serenatlarında hasretim tufan...

Fırtına öncesi gülüşlerin yarar göğüs kafesimi
Yağmur öncesi ve sonrası sen kokar tabiat
Zemheri hasretin vurunca da goncalarıma
Kapatılır zindan kapıları gönlüm aydınlığına
Hasretinden kurtlar sardı da yaralarımı
Bakışların şifasını değdirmedin bakışlarıma...

Tufan sonrası konağın yüreğim
Çatladı sükûtun sabır taşı lisanımda...

Yokluğun gurbet dağları birikirken gönlüm kıyılarına
Gönlümü kuru dallar gibi savuran poyrazlığın şahit çıra gibi yanıp kül oluşuma
Oysaki sevdan uğruna tüketmiştim tüm pınarlarımı
O sebeptendi çorak ve kuraklığım
Her iklim bahar iken gözlerin değdiği her toprağa
Çiçek değil yaprak dahi açmadın gönlüm topraklarına...

20241117
2027
Düşler vadisinde firak yutkunuşları...