Zûlüm ayrım yapmıyor, öldürüyor canları Suluyor toprakları masumların kanları
Sanki dizi izliyor asrın müslümanları
Beterinde beteri yaşanır bölüm bölüm,
Uyanın!
Yetmedi mi, bunca kan, bunca zûlüm.?
Parçalanır yüreğim, dayanılmaz bu acı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta