Adalet, tek bir bireyin çıkarında değil; tarihin her yerinde cisimleşen evrensel akıldadır.
Hukuk, insanın keyfi iradesi değil; özgürlüğün kendini zorunluluk içinde bulduğu hakikattir.
İnsan hakları, bireyin yalnız talebi değil; insanlığın özgürlüğe doğru yürüyüşüdür.
Cumhuriyet, çoğunluğun kararıyla değil; özgürlüğün evrensel akılla birleştiği yerdir.
Adalet, tarihin mahkemesinde verilir; ve bu mahkemede hiçbir tiran beraat etmez.
Hukuk, sadece düzen değil; özgürlüğün kendini tanıdığı zorunlu formdur.
İnsan hakları, bireysel bir bağırış değil; insanlık tarihinin özünden yükselen ortak bir senfonidir.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta