filiz'di ismi, canimi istese verirdim ona.
canima can katan oydu benim bu sade, soguk hayatta.
esti gitti kalbimden bir soguk bahar rüzgari gibi,
gitti ama hatirlari kalbimin derinlerine gecti.
yalnizliktarda bulmustum kendimi-oydu beni elimden tutan-o beni teselli etti.
simdi onun tesellilerine hasret simdi yine, yine bosluktayim sanki.
günler geciyor uyku nedir bilmem - karanlikta göz yaslarim isitiyor artik beni.
ne olur dönsen, ne olur tekrardan benimle denesen.
Ne olur filiz misali topraktan yeserip yeniden kalbime dogru bi gülsen.
Kayıt Tarihi : 10.3.2008 22:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!