Filiz Küyük Şiirleri - Şair Filiz Küyük

Derdim oldun

Tükenmiş bedenim, solmuş rengimle,
Hasretle kül oldum derdim oldun sen.
Adın sayıklarım ateş yangımla
Sana yanan kuldum, derdim oldun sen

Derya

Sevda ateşiyle yanan kalbini
Gözyaşına her gün bandırır Derya
Karanlık içinde dönen kalbini
Sevdanın şavkıyla yandırır derya

Divane Gönül

Acıyla yoğruldun kendinden geçtin
Yandığın yetmez mi divane gönül
Yürüdüğün yolu sen kendin seçtin
Yandığın yetmez mi divane gönül

ELE DEMEDİM

Deryayım içimde sır ettim derdi
Tevekkül eyledim ele demedim
Tövbe isyan etmem kaderim verdi
Bağrımda ateşe çile demedim

​Elimden Bir Tas Su İçseydin

​Gönlümün bağında güller açardı,
Elimden bir tas su içmiş olsaydın.
Kederler silinir, dertler kaçardı,
Şu garip gönlümü seçmiş olsaydın.

Gençlik geldi umutlar bir çeyiz sandığına sığmazdı
Aşk bir türkü gibi dudaklarda gezindi
Ama Kader zalim bir bıçak gibi saplandı
Sevda yarım kaldı bir mektup bile yazılmadan
Sokak lambasından titrek ışığında
Gözyaşları taş yollara damladı birer birer

Geçti Gitti İşte

Senden sonra hiçbir Gül açmadı gönlümde
Kaldım viran bir şehir, sensizligin önünde
Geceye dost oldum ben,karanlıkla arkadaş
Gözlerimde biriken yaşlar oldu sırdaş

GEL

Beklemenin sancısı gün be gün sarar beni
Kalmadı tahammülüm nazlanmadan gel yarim
Hasretin ısdırabı her gece yorar beni
Ne olur daha fazla özlenmeden gel yarim

"Gel, yokluğunla yanmaktan usandım "

Gel... Yokluğunla yanmaktan usandım sevgili,
Geceyi delip geçen ahım kaldı dillere,
Hasretinle savrulup kurudum bir dal gibi,
Sensizliğe mühürlü gözlerim her sehere.

"Gönül İkliminde Üç Aylar"

Receb geldi ve çaldı paslı kalp kapısını,
Yeniden kurduk aşkın mukaddes yapısını.