Filistin Şiiri - Abdulkadir Karademir

İçimde ki kanayan yaram, kim bilir bu satırlarımı yazarken kaç tane çocuk dünyanın sessizliği enkazın da kalarak şehadet şerbetini içiyor, kim bilir kaçtane anne ölümü tadıyor yaşarken, kaç tane baba acizliğin çığlıkları eşliğinde göz yaşlarına boğuluyor. Betimlemek istesem seni sözlerim utancından yükleme kavuşmaz. Cümlelerim anlam bütünlüğünü kaybeder mürekkebim kurur kan akıntısına benzemek istemez.
Çölün ortasında vuku bulan cennetsin, kum tanelerinin her zerresine belki de peygamber a.s' in nuru siret etmiştir.
Kulaklarını tıkayan dünyanın kapılarına bakmaktan umudunu yitirdin fehmindeyim lakin sabr edenleri müjdeleyen bir kudretin müminisin.
'El intizar eşeddu minennar' (beklemek ateşten şiddetlidir)
Farkındayım gazzem, yüreğinde ki itikadından esen serinliğe sarıl.
İmanın nurunda ki aydınlıkla örtün.
Son bulmak için noktasını ararken sözlerim belki de yine göklerin mavisini kirleten ebrehe fillerinin nesli ateş yağdıracak üzerine...
Kaç tane annenin çığlığı kaç tane şehidin kanı yeter son bulması için felaketinin bilmiyorum ama zalimin sonu zillettir eminim.