Filistin Şiiri - Galip Sarı

Dün ağlamıştım.
Bu günde ağladım.
Geçen yıllar, karalar bağlamıştım.
Bu yılda bağladım.
Ağlamakla geçiyor,
en güzel çağlarım.
Omuzlarımda İslam'ın yükü,
dizlerimde derman yok.
Dağılmış ümmet,
bir araya çağıran ferman yok.
Günlerce bir neden aradım.
Sonra, bizim alemin kendilerini, Müslüman sanmalarına bağladım.
Sesim çıkmıyor, sinemde
saplı hançer.
Bir el arıyorum çeksin diye.
Eller el atmıyor, çıksın niye.
Dostlar düşmanın midesinde.
Çıkın diyorum.
Onlarsa aşağı doğru yol alıyor.
Beklersem çıkacakları günü,
hayal kırklığı da beni bekler, çıksın diye.
Ben ne talihsizmişim.
Kurban seçilmişim.
Her gün kesilir başım.
Fark etmez, ister küçük, ister büyük başım.
Dikkate alınmaz,
kesilirken benim yaşım.
Ey İslam Alemi Müslüman olun.
Bu yeter.
Bundan ne olur daha beter.
Bu son çağrı.
Dayanılmaz oldu başımda ağrı.
Düşmanın kurşunu beni öldüremez de.
Sizlerin sessizliği,
gelir bana en ağırı.
Kafanızı kaldıramıyorsanız,
yukarılara bakınız.
Cüsseye ağır gelen beyinsiz başları,
kral denilen leşleri, celladın önüne atınız.
O başlar ki, güneşin önünde engel.
Boyunlarında tasma,
ayaklarında çengel.
O başlar ki bizden bir baş değil.
İşleri bizden bir iş değil.
Nakil olmuşlar uzaktan başımıza.
Ters düşerler bizim anlayışımıza.
Ya taşıma o başı, altından çekil.
Yada karşısında dikil.
Öleceksen adam gibi.
Allah sana olur vekil.