Fidan- 4
Adam var ki götürür, yol eder kalmaz dağda bayırda
Adam var ki şaşırır, gözü kalır kazanmadığı malda
Adam var ki üzülür, çare bulunmaz derdine darda
Adam var ki batırır, gayri meşru bilmediği her dalda
Adam var ki gönlü hoş, eli boş pişmanlığı yok durumdan
Adam var ki isyanda, şükür etmez çok olan malından
Adam var ki sabırlı, yeter kifayet miktar helalından
Adam var ki itibarı kalmamış, gelmez gece sokaktan
Adam var ki şerefli, saygı, sevgi hem de beyefendi
Adam var ki şerefsiz, yakar milletini belası derdi
Adam var ki doğru, sözünde özünde göründüğü gibi
Adam var ki yalancı, nifak sokar sahtekar şeytan tipi
Adam var ki incitmez, üzmez küçük büyük herkesi
Adam var ki yetkili, adalet tanımaz vurur ağza gemi
Adam var ki gariban, yoktur ne eşek nede semeri
Adam var ki zalimdir, yalvarsan da dinlemez serseri
Adam var ki yaşlıdır, beli büklüm yürümez ayak
Adam var ki uslanmaz, yese de her gün dayak
Adam var ki şükreder, dökülmüş saçı sakalı ak
Adam var ki bulamaz, arasa da yatacak bir yatak
C. ATALAY 09/02/2003
Cemalettin AtalayKayıt Tarihi : 17.4.2003 22:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!