Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Ben gül verdim sevdiceğim karşılık
Diken verdin asla gül/ü/vermedin.
Ben âşk verdim sevdiceğim karşılık
Her şey verdin bana huzur vermedin.

Geçici âşk değil bu benim âşkım,

Ne kadar kısa sürdü,benim rüyam aşkınla
Kirli çamurlu suyun, yıkıp geçtin taşkınla,
Dubduru ırmak gibi,geliyorsun şimdi sen,
Gelir miydin ömrümün,bittiğini bir bilsen.

Yıllarca yalvar dedin,yalvardım ben hep sana,

Duvarların
dökülür sıvaları.
Soğutan ısıtan var
havaları.

Çiçekleri solduran,

Ne doymaz gözün var alemi yersin,
Dünyaları alem kadar seversin.
Şu nefsine kul olmasan ey adem,
Bilmez misin alemlere değersin.

11.10.09

Üsküdar uykuda ben ayaktayım,
Bin basamak çıktım zemin kattayım.
Bunca yıldır hayret hep hayattayım,
Koşmaya başladı/ğı/m O günden beri,
Kabrime bir adım uzaklıktayım.

Gıg gıdak gık gık gıdak yumurtlardı tavuklar
Kimi ak kimi sarı oluyordu kabuklar
Yumurtada ne kabuk ne de zar bıraktılar
Gönüllerde ne hicab ne de ar bıraktılar

İki sevgili varmış
İkisi birbirine
Sırılsıklam aşıkmış
Gelgelelim ikisi de
Dağlar kadar gururlu.
Hem gururlu hem inat

Kocam değil mi
hem döver hem sever
karım değil mi
bazen beni
bazen dırdırı sever
kıskanç kocadan dayak yer

Abdestlerin beş vakitte alanlar,
Onlar için hoş değilse yalanlar.
Bu dünyayı sanki baki sananlar,
Gericilik derler bu mudur bilmem?

İnsanoğlu yoldan çıkmış azıyor,

Dertlerim gelin gibi gözüm önünde
Seç diyorlar gönlüme seçmek bilmiyor
Bin asrı yaşıyorum anın içinde
Asırlar sıkışmış geçmek bilmiyor