Feyzi Kanra Şiirleri - Şair Feyzi Kanra

Zaten sıradan insanlardır
Asıl yazarlar.
Tarihi de onlar yazarlar
Onlarla şenlenir pazarlar.
Onlar yazılarını
Kanlarıyla

Çıktım açık alınla,
Saçının telinde aşkım saklı,
Onu örtme
Şalınla.

Sigaramı içerken gaz odasında
Bulmaca çözüyorum
Bol bol kelime öğreniyorum yeni
Ah,Ah birde unutmasam
Sigaramı içerken
Çok şey öğreniyorum

Kah eğriyim kah düzgün
Kah neşeli kah üzgün.
Eriyorum gitgide
Eriyoruz gün be gün.

Üç gülüm üç dalım var

O kapılar ardında yapılan sohbetlerin
İzlerini ararken yorulmuştu dizlerin
Saçılınca her yeri pisleten o seslerin
Anladımki yürekten yüreklere kan damlar
Yukarıda gezermiş aşağılık adamlar

Özlettin be kardeşim,
Hatırıma geliyorsun
Geldikçe çişim.
Hani küçükken
Sidik yarıştırırdık
Herhalde onun için.

Vakit geçmez gündüzün,
Akşam olur çoker hüzün.
Hayalimde beyaz yüzün,
Düşünürüm derin derin.

Tren gelmez yollar bozuk,

4.Ağustos 1957 sabahı,vakit erken,
Kırmızı entarili yâr göründü kapıdan.
Aradan tam 3 sene geçti buğün,derken,
Şiir yazıyorum yârime şimdi askerden.

4.Ağustos 1960 sabahı seni düşünüyorum,

Günler geçmiyor siz olmayınca,
Nasıl gönül eylesem yalan.
Diyorum gönül kavuşuncaya,
Sık dişini oyalan.
Dolaştım durdum,
Binlerce insan içinde.

Gün gelecek bizde kavuşacağız,
Bir daha ayrılmasıya.
Birbirimize sarılacağız,
Doyasıya doyasıya.
Gün gelecek bizde kavuşacağız,
Sen bana ben sana.