Fırtınadan önceki sessizlik çökmüştü o gece.
Eriyen kardan dökülen damlalar AŞK’a çarptıkça,
Yükselmeye başlamıştı tanımlayamadığım ses.
Zulmetmeye başlamıştı içten-içe kalbten-beyne
Asiydi çünkü damlalar AŞK’a
(Unutma ki ilk aşklar KİN ve NEFRET ten doğar)
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta