Feryat Şiiri - Hacı Veli Soylu

Mazlumlara vurulan sinsi kahve bir tokat

Ayağa kalkmak için kalmadı mı hiç takat

Çok uzakta bir yerde adını fısıldasam

Avaz avaz bağırsam sabah erken bir saat

Yolun yokuşa düşer kar boran olur tipi

Uzak diyarda doğdun bu şehrin garip tipi

Bize yan yan bakıyor sanki takacak ipi

Sanıyor kurtaracak kuru boş bir secaat

Gün geceye dönerken yorgun düşer bu kulvar

Sokakta bir kıpırtı bahçede ölü duvar

Ey beyni zonklayan genç yalvar Allah’a yalvar

Şahlansın küheylanım oklar yaylar ve pusat

Ak sakalından belli çok yürüdün bu yolu

Etrafına dikkat et her taraf çakal dolu

Hücum emri beklerken bağlanmış eli kolu

Zincirleri kırmazsak durmayacak bu feryat

Çiğnese cesedimi ulaşamaz menzile

Sonu narı ateştir gezersen şeytan ile

Dur düşünüp ibret al bin yıl yaşasan bile

Kurt kuzu postu giymiş aldanma sakın heyhat