Zor değil mi dost?
Dünyanın bir karışına bakıyorsun,
En temiz sevap orada var olmuş.
Sonra bir bakış daha atıyorsun aynı yere
Sana dokunmasa bile yüreğini yakacak günah da orada
Zor değil mi kabullenmek
İnsan olmak bu mudur Allah'ım?
İsyanım O'na değil tabi ya..
Ruhlar aynı yerde yaratılmaz mı...
Nasıl bu kadar farklı yön doğar bu canlardan
Ey dostum sen söyle,
Anam babam siz söyleyin!
Benim yüreğim dayanmaz artık bunca şerre
Fani bir can nasıl diğerinden üstün görüp acıtır böylesine
Ben güldüremiyorum bu yazık halimi
Gam olmuş içim dışım
Yemyeşil bir uçurumdan rüzgarı hissederim
Belki de bu kalmıştır tek aydınlık tarafım
Nice günahsız bebeler,
Zayıf görülen kadınlar,
Efendi diye düşürülen adamlar,
Dilsizliğine rağmen susturulan hayvancağızlar...
Sizi de insanoğlu yok etmedi mi?
Siz söyleyin!
Ben bu kafayı susturamadım..
Cennet boş kalacak.
İçiniz hiç mi sızlamaz...
Zeynep Oruç
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 23:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!