Ferman sendedir... Şiiri - Hasan Belek 2

Ferman Sendedir...

Evvel Hu diyerek yola çıkınca
Nefsin kalesini birden yıkınca
Aşkın ateşini kalbe yakınca
Arar dertli gönül derman sendedir
Hakikat ilmi ki ferman sendedir.

​Dünyalık hırkayı attı sırtından
Geçti bu faniyle olan tartından
Kurtardı ruhunu nefis şartından
Gözleri yaşlıdır yüzü nurludur
Sabır deryasında özü nurludur.

​Geceyi zikirle ederken sabah
Dili elif derse kalmaz hiç eyvah
Sığındı kapına ey ulu Allah
Vuslatın yolunda bir garip yolcu
Adalet mülkünde sadık bir kulcu.

​İlim meclisinde dizini çöker
Gözünden inciyle yaşları döker
Hasret bahçesine tohumlar eker
Toprakla bir olur tevazu hali
Gönlünde parlayan Rahman'ın lali.

​Elinde tesbihi dilinde tevhid
Sıdk ile bağlanır olur bir şahit
Haramdan uzak dur ey gafil zahit
Veli dediğin bir deryadır akar
Mümin olan ona ibretle bakar.

​İhlasla sarılır cümle hayata
Düşürmez ruhunu asla heyhata
Ömrünü vakfetti yüce isbata
Dağları aşarak menzile erdi
Dostun bahçesinden gülleri derdi.

​Hasan’ın dilinde bitmez bu sena
Varlık aleminde erdi en-fena
Ulaşmak isterse can mülkü sana
Dua kapısında bekleyen derviş
Huzuru mahşere imanla ermiş...

Hasan Belek
Akçay. 19.03. 2026.