Ferman Karakoç Şiirleri

31

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ferman Karakoç

kırık türkçesi ile nazenin bir rum kadını,
hafif adımları ile ufacık dolaştı,
bodrum’un kaldırımlarını.

elimde ne bir kalem ne bir defter,
unuturum korkusuyla suretini,

Devamını Oku
Ferman Karakoç

geçer saatler de, biter günler de...
yıl olur haftalar, tükenir gam dolu seneler de...
sonra yaşam olur bir sinik vaveyla.
gelecek zaman beklentisi içinde;
tarumar edilsin diye mi lahza?

Devamını Oku
Ferman Karakoç

bu dünyada suyun bir döngüsü var;
okyanusları kirletti insan.
fillerin bir döngüsü var;
dişlerini çaldı ve aldı yaşamlarını insan.
yeşilin bir döngüsü var;
sarının ve kahverenginin.

Devamını Oku
Ferman Karakoç

istanbul’un çarpık mahallelerinde,
birbirine yaslı apartmanların boyası dökük duvarları arasında,
bohem hayallerimle tutunduğum uçarılıklarım...

ve düşlediğim kadar eşrikleştiğim kadın,
dinlediğim her şarkının tekrarında sen varsın.

Devamını Oku
Ferman Karakoç

şişe şişe beyoğlu,
bulutların gökyüzü yolculuğu,
yüryüzündeki enstantane hazlar.
cüretkar ezgileri yalnız ölenlerin.
sen şarkı söylemesini bilmezsin;
belki sevilebilirsin.

Devamını Oku
Ferman Karakoç

adam, tanrıya yakarışında dedi ki:

- bütün beyhude serzenişlerimden kurtar beni.

tanrı, ona uzun ve zayıf elleri olan kadını gönderdi.
kadın, adamın böğrüne sapladı ellerini.

Devamını Oku
Ferman Karakoç

geçmişin hayaletleri,
yıkık duvarları arasında dolanıyor hayatımın.
yeniden bir oğlan çoçuğu doğuyor,
her şeye rağmen gülüyor.
elleri üzgün bir kadın,
saçlarında dolanıyor.

Devamını Oku
Ferman Karakoç

bu afaki konuşmaların,
kafatasımda çınlıyor.
sanıyorum başımı bir yerlere vuracağım;
anlamlar yüklediğim dostluk tevatürüne,
bir zamanlar boşuna inandığım yüzlere,
göstermelikler güneşinin ışığında zuhur etmiş hayal kırıklıklarına,

Devamını Oku