Yâr ile ölüme giderdim ama
Ayakta durmaya ferim kalmadı
Çevirdi gönlümü köhne bir dama
Artık sığınacak yerim kalmadı
Eline ne geçti beni kırınca
Yadele ne derim onu sorunca
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İbrahim Bey;Harika bir eser olmuş yüreğine sağlık afiyet.İlk Tam Puan benden....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta