Feride Pınar Şiiri - Deniz Göksel

Feride Pınar aydın, olsun ellerin tenin
Bir gece ateşten yaratılmış ellerin
Titreyek dirildi, göklere kanatlandı
Mavi çiğli esrarın, dudağın, kederlerin
Geldi ve ruh dağımın çölüne demetlendi
Feride Pınar aydın ışıklar bulayalım
Dön ve gel gökyüzünde ateşler ağlayalım

Feride Pınar sesler karışır rüzgarıma
Kızıla boyalı bir deniz şehri ormanı
Meyveler ve çiçekler şarkısı dudaklarda
Şeker mevsimlerinin merhabası dağılır
Vefadan yoksun buse kalır mı yanaklarda
Feride Pınar sisler beni sen de kaybetti
Duman duman dağıldım ruhunun buğusunda

Feride Pınar sinsin bırak kokun çağlara
İnsanlık sen de bulsun sonsuzluk kervanını
Aşılmaz çöl aşılsın, geçilmez yol geçilsin
Dokun da gök şenlensin, yansın güneş suyunda
Feride Pınar dağlar seninle yürüyorlar
Bütün bir galaksiyi maviye boyuyorlar

Feride Pınar içsel, bir düş göz yatağımda
Uyudum, uyanmadım, belirsiz bir zamanda
Senli geceler çizdim, evlere duvarlara
Rüyalar aleminin baş kahramanı sensin
Feride Pınar sevmek sözünün izi sensin
Feride Pınar hayat seninle başlamıştır.
Feride Pınar ölüm seni bağışlamıştır.