Feride Pınar III Şiiri - Deniz Göksel

Feride Pınar Aydın geceler ıslığıdır
Feride Pınar renkli bir sevda masalıdır
Seslerin esrarıdır umutsuz kulaklarda
Yalnızlığı öldüren gizemler sandığıdır
Açılsa baksak evren eğilir gözlerinde
Tarihin kapanmayan kapısıdır elbette
Feride Pınar özgün ışıklar ezelidir.
Onu gerçekten seven daima sevmelidir
Gözlerine bir bakan parcalanır, yok olur
Ellerini bir tutan evrene dehliz olur.
O yürüse ardından yıldızlar da dökülür
Feride Pınar gökler ışığı örgünüdüŕ
Kimse bilmez, severim onu sırdan acıdan
Onu düşler dururum daima efkarımdan
Bir parça yaş dökülür,,Feride Pınar küldür
Yanan şu bedenimin belki her tarafıdan
Feride Pınar Aydın denizler peşi sıra
Yağmurun çekirdeği onun kanatlarında
Uçarım saçlarından ufka dogru bin yelken
Görsem hem can veririm onu bir kez gülerken
Dokunsam cennete mi düştüm derim eline
Feride Pınar getir bana sonsuz alemi
Seninle galaksiler çizelim ıssızlığa
Yakalım hiç yanmamış ışıklar yanısıra
İşte siyah saçların kanaviçe gözlerin
Sesin ki çatırdayan bir bulut gibi derin
Bilirim terk ettiler simsiyah gözlüklerin
Ve kainat buyurdu alem oldu gözlerin
Senin yanaklarında buse olsam dağılsam
Kırılsam ellerinde ķırsan Pınar Feride
Aydın yüzünde yangın, olsam hep çepeçevre
Pınar Feride Aydın yüzünde paralansam
Diri bir sevdadır bu ölümsüzlük sihridir
Feride Pınar sevmek seninle şiirlidir