Ben senin erkânındım, fermânındım,
Ellere gülen o riyâkâr çehrenle yaşardım.
Başkaları sevdiğin, bense kurbanındım,
Susardım kalbine karşı, sessizce yanardım.
Yanındaydım her dem, yinede yalnızdım,
Yine gece, yine saat üç ve yine ben;
Tabiat sessizliğe gömülmüş.
Yalnız içim mahşer alanı gibi kalabalık,
Bir savaş alanı gibi gürültülü,
Yenilmişliğin verdiği acılarla dolu bir gece.
Yok, huzurdan söylenecek tek bir hece.
Yine gece... ve ben,
Yine sabah yeli gibi yalnızım.
Bir şehir kadar yorgun sesim,
Yine halsizim, üşüyorum ve nefesizim,
Bir cehennem yaşıyorum gecede,
Sızlıyor işte şuradaki yaram...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!