Ferhat Koçoğlu Şiirleri - Şair Ferhat Ko ...

gölgesinde kaldım yağmurların
Avuçlarıma dolan mutluluğun,
Parmaklarından süzülüşüne bak.!
Her günün sabahına acımı böldüm
ukte kalmış bir türküdür sazımda,
Bu akşam Seni Yad ettim

Kaç zaman oldu yokluğuna ,
ne takvim yaprakları
Ne derde can yaraları
Ne etimde kan bıraktılar
Ne de dalımda yaprak

Elektrik tellerinde, dip dibe dizili kuşlar
Boş bir tablo çıkmazı gözlerin
Bir sokak şarkısında
Bir ressamın fırçasında
Açtığın her bıçak yarasında
İzlerini taşırım

Azat et beni , yetmedi mi.? Zindanlarında
çürüdüğüm
Işığın bile kaçamadığı kara bakışlarında
Kıldan ince bir köprü den geçtim.
Aşk belasına kaç şair harcandı bu uğurda
Yetmedi mi.?

Sahi," gözlerin ne renkti o yıllarda
Kirpiğin'in ucunda bir aşk, bir yaşam
Işıkları kırmızı bir yıldız seyrinde
Asi bir küheylan'ın sırtında
Taşlanır mı bu sevda bu yürekte
Bu ne kin, bu ne hırs.

Çiçekli Bir merdiven dayadım gökyüzüne
Yıldız kümelerinden topladım şiirleri
İnci sözleri serpiştirip o güzel insanlara
Koşmak kırları yeşil bahara
Ve aşk ısmarlamak tenleri çiçeklere .

Buraların suyu soğuktur gayrı
Kışı zulum yazı çoraktır
Dam dipleri acı gazel
Duasız uğurlanmaz hiçbir yolcuları
Bir çelişki dir anlımızda kara leke ağır bedel

Ey yüreği denizlerle çevrili güzel ülkem
Bıçak sırtı bir yer var ulaşamadığım
Bayrağına kan sıçramış "savaşçıllar"
İdam sehpasına yürüyen denizler
Gözyaşının kan renginde aktığı o yıllar
O günleri nasıl unutabilirim

Ey Dağların yasaklı türküsü,
ciğerimin paslı sürgüsü
Sazın Telinde idam olmak da varmış
Hecelerin zinciri asılı boğazımda
Adın geçtikçe "ayaklarım boşluğa düşüyor
Ben elbette ölmem,

Bitti mi sahi; ?
çokmu kayıplar verdik yıllarımızdan
Ödün vermeden bir nefeslik hayata
çabuk vazgeçtik birbirimizden
Hani biz, hiçbir yenilgiyi kabul etmezdik
Hani biz, kıyamazdık gözyaşımıza