Ferhat Şiiri - Çağan Günaydın

Beyaz tenindeki siyah bende
Barok diye göz yaşımı içtim ben de
Buzdan dikitler kafamdaki dikişleri patlatınca
6.duyum paslanmış
Ş nin noktası yanmış da düşmüş
Ask me my love ask me the reality
Üşüme ben sana aşığım
kıtlat kalbimi avucunda
bak ellerin sıcacık
ellerin parmakların
uzun uzun bakınca uzun ince sigara parmakların
kulağını kesip kim bilir
hangi parsele attın
O mezarda mı yatıyor şimdi ölü seslerim ?
sen beni sevince bozuluyor el-fatiha yazıları
Bak metafiziği büküyoruz sevgilim
Batılı feylesoflar acınası kalıyor yanımızda
Kendilerinden Utanıyorlar
Göz çukurlarına gömüyorlar birbirlerini
Sen ve ben sevgilim
Dağlarını yarıyoruz
Bazen benim bıyığım
bazen senin saçın dökülüyor
Beraber akıyoruz
Alüvyon taşıyorsun isminde
Bense çağ kapatır gibi gürlüyorum
Vals hocamdan öğreniyorum sevişmeyi
Bacaklarına anlatıyorum
Ekşi kokuyor elma şekeri
Tadında bir gürültü kopuyor aşkımızın
Beyin kıvrımlarında örülmüş eteğinle
sergilediğin bacaklarınla
Kahretsin
Anlamıyor bacakların benim ritmimi
Dizleri almıyor
ADHD

Ana ben geldim uykudan uyan
Denize dök akışını uyan
Halı pencereden bulut çalmış
Dağlar yardık uyan ana uyan