Ben bir kahinim
Şairane doruklarında
Daim müsaitim
Hepinizle savaşmaya
Ben bir katilim
Dolmuş bir kan havuzunda
Artık bir hainim
Saf çocukluğuma
Yırtık bir kazak
Parkam 70'lik Votka
Şafak cahildir
Bütün bu olanlara
Güneş sessizdir
Patlamıyorsa hala
Bu haline insanın
Bu halimde insanım ki
Bu devirde insanın
Pek değeri yok
Lanet olsun paraya ki
Beladır o paranın
Getirdiği her hayır
Benim dinim insan
İnsan sevgisine hayran
Şairliğimin yıllarında
Bozkırımın kırlarında
Adana'nın sıcağında
Kutsaldır o duygu
Bir ananın yüreğinde
Korkar ondan
Birşey olmasından
Ben de korkuyorum
Kendi hırsımdan
Kin ve nefret anlattım
Sinirlerimde
Ölüm anlattım
Yandı ateş söndü rüzgar
Ölü yüreklerde, kürek kürek
Toprak attılar
Veda etti toprak,
Feda oldu toprağa
İnsan iflas etti
Bu gecenin sabahında.
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 17:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)