Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dostluğa Davet
yağmur yağıyor şehrime
bulutlar düşlere gebe
sırıl sıklam bir hüzün düşüyor tenime...
bu yağmurlar neden 'Huy' değiştirmez
neden her damla Bir 'Umutla' yere düşer
ve neden 'Güller' böylesine kırmızı açar
birtürlü anlayamam sen yüzüme baktığında....
Salık ver özlemlerime
Çetin bir Kayayla beraber yuvarlansın nefretimden aşağıya
seni bulsun bir Özveri ile işlensin bu sevgi
Biliyorum Sönmez sen gitmeden bu yüreğin yangını....
Hadi gel artık gel...
Sende gelde Ölümsüzleşsin bu ebedi dostluk....
Emrah ÇETİNKAYA