Fatma Koştan Şiirleri - Şair Fatma Koştan

İNCİR AĞACI
Hergün uzanırım dallarına.
Seslenmeden duramam.
Nasılda cömertsin...
Sonra duyarım:
"Sabahın serininde yalnız koymuyorsun beni"...

KAHVE YAPSANA

Dostum kahve pişirdi falı bende.
Fal bakacan mı derse köpüksüz onda?

KALBİM KALBİNİZLE YÜZLEŞİRKEN

Kullanılan eşyalar toplanır,
Duvarlar sessiz sakin...
Dün ne çok akıyordu musluktan sular...
Kumtaneleri dolmuştu odalara...

Lo Lo
Sevincin şiirini yaktık
Nasılda şımarır insan sevip sevilince
Dokundun
Dokundum
Tam avuç içine

NERDESİN

Sana nerdesin diye sorabilsem,
Kalbindeyim diyebilir misin?
Aç mısın? Sıkı giyindin mi?
Yine sol yanınla soluma sokul?

SEN HERKES MİSİN

Denizin dağların kadınıdır o kadın.
Kimseyi dokunuşundan tanımaz...
Sen geleceksin diye kalbi pır pır?
Birde pırıldıyan bakış!

SUSMASAN

Günaydın desen
Günaydın desem
Ya da her anlamda merhaba
Nasılsın desen mesela

Topraktayım (Narin)

Okulun çocuğu
En eskim gözlerimdeki gülüş...
Hiçkimse artık kalbiyle konuşmuyor.
Arkadaşlarım bensiz oynuyor...

TUT İÇİNDE
Yaşayanda gelip gidiyor bu dünyadan,
Yaşamayanda...
"Mezarı olmayan hiç köy görmedim."
Sevincini anlatırsın saraylı sanıp kıyarlar...
Derdini dağlar kadar olsa da belli etmeyeceksin.