Fatma Doğan Şiirleri - Şair Fatma Doğan

ÜZÜM KARASI, DOLUNAYDA SANA ŞİİR YAZASIM VAR

Bin bir gece masallarının pembe düşlerinden,
karanlık kabusların kucağına savrulsak ta biz,
bu hazan.
kızıl bir gazap bulutu kapıp alsa da elimizden,

VAKİT ERİNCE KANLI DEMİNE,

Vakit varıp dayanınca kanlı demine,
Öyle bir hüzzam beste sızar ki gönlüme,
İnceden inceden.
Derin vadilerime çöker,

Fatma doğan
YABAN GÜLÜM
Hayal gibiydin,
gözlerimin önünde süzülüp uçuşan narin bir tül gibi,
İyi ki kimseler görmedi seni, benden başka.
Güvercinlerin kanatlarına gizlenip mi geldin? Ey Yaban gülü

NEREDESİN YAĞIZ ZAMAN, BEN TANIRIM SENİ GÖZLERİNİN AKINDAN.
#fatma doğan
Neredesin yağız zaman?
Ne vakit heybetinden titreteceksin yerleri tir tir,
Hangi sabah yankılanacak kükreyen sesin, ufkun beleren gözlerinden.
Şafağı yırtmanı bekliyor, ahirin akrebinin, kalbinden soktuğu saatler.

YAĞMURDAN DAHA SIRLI İZİN,ROZALİNDA
Geceden gizli izin, Rozalinda!
Fikrin, saçının telinden daha ince,
Gözlerinde bulutsu bir keder gezinir
melankolik bir mavi, konaklamış, asil hüznünde

YAĞMURLU ŞEHİR
Seni düşününce;
Bir sis iner ağar ağar bu kente,
Ve de gözlerime yağıverir, durup dururken yağmur.
Karışır mavim, yeşile,
Yüreğimse sana.

YAĞMURUN AYAK İZİYDİ ŞİİRLERİN
Suyun billur sesiydi, yağmur!
Ürkütmeden, usul usul
Dolanırdı hayallerimin üstünde,
Yalın ayak.
Ve ruhumu cezbeden aşkının,

YA HİÇ BİR ŞEYE MECALİM YOKSA
Gecenin aysız vaktiyim
Toprağın susuz yazı…
Avuçlarımda zamanın masal kitabı
Bana miras aymaz çocukluğumdan
Okusam da bir, dinlesem de bir öykümü

YAKTIM GEMİLERİ İSTANBUL
Yaktım gemileri bir İstanbul sabahı
Gün henüz terliyordu sabi bıyıklarımda
Ve telaşlı adımlar seğiriyordu Arnavut kaldırımların şakağında
İyot kokulu…denizi bastıkça….

YALAN YAZAN TARİH UTANSIN

Yalan dünyanın, yalancı Tarihi,
yaşlandı artık çehren,
sen ne dersen de
asırlık ayazlara tutuldun zemherilerde