Yollar mı daraldı, iz mi silindi?
Yalancı sözlerle, avutma beni
Anılar mı gitti, yüz mü silindi?
Yabancı gözlerle, avutma beni
Geldi geçti
۩۞۩
Mavi gözlerinde muhabbet buldum
Sandım ki önümden nur geldi geçti
Şaşırdım yönümü divane oldum,
Efsundu ruhumda sır geldi geçti
Elif ba der başlarız, İslami tanımaya
Aşkı öğretir bize, kur’an dır rehberimiz
O öyle bir aşktır ki, sevmelere doyulmaz
Karanlık çöktü gar'ın, bütün gişelerine,
Umutlar biriktirdim, gönül şişelerine.
Gözyaşıyla ıslanan, yastık köşelerine,
İsyanımı bıraktım, anlamıyor' mu ? sandın.
Dertler sanki bir yumruk, boğazıma çaktılar,
Sessizce (beyit)
Fanidir ki bu dünya, sen aldanma şanına,
koşarsan kazanırsın, rahmetin her anına.
tartmadan kelam etme, dil yarası derindir,
SONBAHAR
Sonbahar yağmuruyla, çöker içime hüzün
Efkarlı bulut gibi, ağlamaklı olurum.
Gün gider gölge gelir, geride kalır yazın.
Buğulanır gözlerim, uzaklara dalarım.
Edirne’de başladı o hünkarın hayatı,
On dördüncü asırda, doğdu Sultan Mehmet han.
Cihan imparatoru, savaşmaktı zanaatı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!