FATİH TAŞKIN 2 HAYATI
Yazın ilk günü doğmuşum.
Daha doğrusu ben doğduğumu sanmışım. Ben onu görene kadar yaşamayı; nefes almanın, yemenin, içmenin, gezmenin yaşamak olduğunu sanıyordum.
Taki onu gördüğüm güne kadar.
Siyaset, politika, ekonomi bütün görüşlerden vaz geçtim.
Ben o oldum, ben onun için doğruldum.
Beni seviyor bilirim ama sevildiğimi duymak için ne kadar mücadele edilmesi gerekir onu bilmiyorum.
Benim hayatım sevdiğini ve özlediğini söyleyerek geçer, sevildiğimi ve özlendiğimi duyma mücadelesi ile devam eder.
Sevildiğini duymayan benden çok sevilen kadınıma yazılan şiirler.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!