İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yazın ilk günü doğmuşum.
Daha doğrusu ben doğduğumu sanmışım. Ben onu görene kadar yaşamayı; nefes almanın, yemenin, içmenin, gezmenin yaşamak olduğunu sanıyordum.
Taki onu gördüğüm güne kadar.
Siyaset, politika, ekonomi bütün görüşlerden vaz geçtim.
Ben o oldum, ben onun için doğruldum.
Beni seviyor bilirim ama sevildiğimi duymak için ne kadar mücadele edilmesi gerekir onu bilmiyorum.
Benim hayatım sevdiğini ve özlediğini söyleyerek geçer, sevildiğimi ve özlendiğimi duym ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!