Sürekli geçmişten pişirir, önüme koyar.
Kafam kaldırmıyor dedim, burada ne işim var ?
Radyoda çalıyor volume otuz da Ahmet Kaya
Kafama değil, anılara sıkıp gidesim var.
Değişmedim hiçbir zaman yola çıktıklarımı,
sensizliği yaşamakmış aşk
ben bunu anladım yokluğunda
başka bir kalp başka bir ten yasak
bunu öğrendim bu bitmeyen yokluğunda
ben kirpiklerine bir ömür sığdırmıştım
ben kalbine neler neler adamıştım
Unuttum diyemem ama az kaldı
Susturdum içimde sen diyen sesi
Seninle bu hayat bana çok dardı
Artık sensiz bir hayat an meselesi
Belki bir kaç gün var belki bir kaç ay
Artık gidiyorum ben
Çocuksu sevinçlerimi aklında bırakarak
Korkarak,saklanarak
Bir şiiri yarım bırakarak
Artık gidiyorum ben.
Birine yeri geldiğinde tüm dünyaya sırtını dönme pahasına güvenmek mi?
Yoksa bu koca dünyaya sığmayan güveni yıkanı hala deli gibi sevmek midir aşk?
Ayrılığı istemek,yürümediğini görmek mi?
Yoksa ayrılığı isterken bile onsuz duramayacağını düşünmek midir aşk?
Unuttuğunu sanmak,kendini kandırmak mı?
Gel artık şu mevsimi al benden
Önüm arkan sağım solum her yer kış
Şu soğuğu tut da çek bedenimden
Sanki soğuk ruhuma işlenmiş nakış
Gel artık şu hüznü kopar kalbimden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!