Bekle beni gün doğarken
Ansızın çıkıp geleceğim
Güneş geceyi boğarken
Ansızın çıkıp geleceğim
Kovup yorgun yıldızları
Kırıldı gönlün hevesi
Duyma hiç gelsede sesi
Sen olsan bir tek neşesi
Gelme bundan sonra gelme
Kara kadere pes demem
Nasıl vurulmayım gülüm ben sana
O bakışını bir hatırlasana
Sözlerin susarken adeta bana
Aşkın adresini sordu gözlerin
Ben hasrete tutsak aşka yabancı
Aşk akıyor damarında kanında
Deli gönlü sevdasının yanında
Kaderini teslim almış sonunda
Bülbülüne kavuşan o gül şendi
Sona erdi kaderinin cilvesi
Bir geldim cihana garip anamdan
Yaradandan gayri hiç kimsem yoktur
Keder ayrılmadı varıp yanımdan
Yaradandan gayri hiç kimsem yoktur
Garip mecnun gibi ıssız çöllerde
Eğer ki aşk var ise onu aşk eden
Benim deli gönlümdür
Eğer ki aşk kor ise o kora giden
Benim deli gönlümdür
Has bahçede bülbül olup güle düşen
Sakin sorma bana sen kimsin diye
Ben beni anlatan sözümden koptum
Nasil oldu neden bilmem ki niye
Ruhumu dinlesen özümden koptum
Kaybolmus hasretler sırlar içinde
Açmadan sevdanın gülleri
Konmadan aşkın bülbülleri
Kurutup gönlümde dalları
Dikeni bana batar ettin
Yazdığın kaderim karalı
Sen gideli hasret kaldım neşeye
Öyle boynu bükük çöküp köşeye
Mahkum oldum bir kadeh bir şişeye
Ah fıstık ah bir kez aymadım ki ben
Yok ki eski neşem yok gülen yüzüm
Fethedip gönlümde en son kaleyi
Yükledin sırtıma bitmez çileyi
Sardın başıma bu bitmez belayı
Her ne çektim ise aşkın elinden
Hayallerim başka yöne yürüdü


-
Abdullah Ramazan
Tüm Yorumlarinsan yüreğinde sevgi olduğu sürece vardır.ne mutlu bu güzel sevgisini dillendiren şairime,...selamlarımla..