Gözlerin deniz feneri
Ben gemi batık
Fırtına çıktı içimde
Limanların yıkık
Sözlerin zehirli bal
Kendi ışığımı yakarım, kimseye muhtaç değilim
Fırtınalar gelir, ama ben durmam, o yol benim
Düşsem de kalkarım, gücüm sessizliğimde gizli
Her yara bir iz bıraktı, ruhum daha da güçlü şimdi
Hayaller elimde, korkular geride
Ah gönül bir daha aldanır mısın
Sevdanın yoluna kanar mısın
Hüznün ateşine yanar mısın
Düşen kaldırmıyor dünya böyle
Bir bakışta çözülen sırlar gibi
Yana yana öğrendim
Susmanın da bir bedeli varmış
Dilimde yarım kalan cümleler
Gözlerimde okunmamış
Aynı soruyu sordum
Yalnız bir sandalım
Vurmuş kıyıya
İsmim silinmiş
Kim okur ki dualarında
Kırık bir bardakta içtim yılları
Kalan tortusu sen
Bir gece uyudular
Yorgun ama huzurlu
Yastığa düştü başları
Kim bilir ne dualarla
Perdeden sızan ayla
Giden gitsin
Ismarlama acı mı bıraktın
Sen kendine bak
Aynada yorgun mu çıktın
Kırılan kalp
Önce bir sus
Şu yanan içim bir soluk alsın
Bende dursun
Yarım kalan her kelimen
Varsın
Gözüm alıştı
Kendime söz verdim bin kere
Adını anmayacağım diye
Tersine döndü dilim
Yine
Dudağımda sen
Içimde zehir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!