Güneş ışınları, öyle sezsizler ki,
Kimsenin, kendine bakmasını beklemezler...
Isıtırlar, ışıtırlar, kaynatırlar, kaygılandırırlar...
Ama her hallerinde sessizliği kuşanırlar...
Asla ve kat'a bir saplantıya sapmazlar...
Mekânın, tenin ve tüm hücrelerin,
Özellerine, nezaketle dâhil olurlar...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta