Farkın mı Kaldı Şiiri - Mehmet Cihat Üstün

Bundan sonra asla bakmam yüzüne
Benim için elden farkın mı kaldı
Düşmem sana gelen çölün düzüne
Nefes kesen yelden farkın mı kaldı

Ruhundan aşk süzüp tenime sürdüm
Varım yoğum sendin gayrıya kördüm
Her nereye baksam seni görürdüm
Gözden düştün kuldan farkın mı kaldı

Sana göre sanki cihanda tektin
Özüne ihtiras tohumu ektin
Sevgi ile arana bir sınır çektin
Kör dikenli telden farkın mı kaldı

Zamane kazınca kuyuyu derin
Tekebbüre esir düştü gözlerin
Ruhumda bıçaktır keskin sözlerin
Ağu yüklü dilden farkın mı kaldı

Ezdin her bakışta kınadın durdun
İnatla sabrımı sınadın durdun
Dalgalar halinde vurdukça vurdun
Yıkıp geçtin selden farkın mı kaldı

Nasibine düştü sonunda dengin
Duyguda fukara riyada zengin
Kokunu kaybettin soldu bak rengin
Hâra kısmet gülden farkın mı kaldı

Sahte sözlerdeki nakışlar başka
Gözler ardındaki bakışlar başka
Ah! Düşmeseydin bu hallere keşke
Yalan dolu faldan farkın mı kaldı